Tak, przebodźcowanie u dzieci często wygląda inaczej u malucha niż u dziecka w wieku szkolnym. Młodsze dzieci mają słabiej rozwiniętą samoregulację i trudniej im nazwać, co czują.
U maluchów częściej pojawia się nagły płacz, krzyk, rzucanie się na ziemię, uciekanie lub szukanie mocnego kontaktu (np. “przyklejanie” się do opiekuna). U dzieci szkolnych przebodźcowanie może objawiać się rozdrażnieniem, bólem głowy lub brzucha, spadkiem koncentracji, wycofaniem, konfliktem z rówieśnikami albo „zawieszeniem się”. Starsze dziecko bywa też w stanie wcześniej zasygnalizować przeciążenie (np. prośbą o ciszę). Choć wciąż może reagować gwałtownie, gdy przekroczy swój próg.