Języczka Przewalskiego (Ligularia przewalskii)

Wyróżnia się dużymi, powcinanymi liśćmi oraz długimi, kłosowatymi żółtopomarańczowymi kwiatostanami, które pojawiają się późnym latem – od czerwca do sierpnia.
Języczka Przewalskiego dorasta do 100–150 cm wysokości w okresie kwitnienia. Tworzy okazałe kępy, które świetnie sprawdzają się jako tło dla niższych bylin albo jako oryginalny soliter.
Liście są ciemnozielone, często z purpurowym odcieniem, mocno unerwione i ząbkowane – zachwycają zarówno formą, jak i kolorem.

Wymagania uprawowe:

• Stanowisko: półcieniste do cienistego; toleruje słońce, jeśli ma dostateczną ilość wilgoci.
• Gleba: żyzna, próchniczna, wilgotna, przepuszczalna.
• Podlewanie: regularne, szczególnie w czasie upałów – wymaga wilgotnego podłoża.
• Nawożenie: nawozy organiczne lub mineralne dla bylin – najlepiej na wiosnę.
• Cięcie: przekwitłe kwiatostany można usuwać, by poprawić wygląd rośliny; liście ścina się dopiero późną jesienią lub na wiosnę.
• Mrozoodporność: dobra, jednak młode egzemplarze warto zabezpieczyć w pierwszych sezonach.

Zastosowanie: idealna do dużych rabat cienistych, nad oczka wodne, do ogrodów leśnych i naturalistycznych; dobrze komponuje się z funkiami, paprociami i żurawkami.